Thursday, 8 December 2016

I

Fūmida terra placet mihi quam videō pereuntem,
surgēns ē lectō: māne repente fugit.

II

Limpida nox genuit stēllās ubicumque micantēs
quae viridēs oculōs, ōs speciemque ferunt
vix Dēsīderiae mihi quī sine pāce requīrō;
nunc videō mīrāns astra replēre comam.

III

Nōs cunnī causā iūrgāvimus et vehementer
laesus dīxistī plūrima verba mala,
nunc tamen hūc videō tua nūntia prīma venīre,
fēmina mox iterum bella tremenda feret.

IV

Sōl ubicumque micat miser hic doleō mala multa
mox sileat lūmen sīdera tōta tegēns.

V

Ō pereat, comitēs, miserē burgēnsia foeda
armīs et fūmō; rēx populus sit enim.

VI

Spernis mē firmē quia mammīs mollibus orbum
nam villum pectus praebet, amīca, tibi.

VII

Nīl hodiē scrībō quia multa negōtia pondus
in mē dēpōnent: tempore saepe vacō

VIII

Lympham surripiunt ex mē vītae simulantēs:
sē praebent cārōs sed modo, disce, canēs
sunt male quī bipedēs currunt, mē fallere fingunt;
sōlus nunc taceō sed prope fortis erō
nam Dēsīderiae lacrimīs mihi vīs tribuātur,
neglegat illa famem quae loca vastat adhūc.


IX

Ītaliam populō reddāmus amīce, ferōcēs
lūctīs quae magnae dominōs facient lacrimantēs:
nam dignī vītā quī respiciunt aliēnam!
Fōrma potestātis soviētica sit comitēsque
singula per gressum statuant et agendās
rēs quās mox populī bene commissārius ēdet;
sit miserīs pānīs fīant similēs dominōrum,
cuique domus dētur parva atque cibus generōsē.

X

Quamquam tū nōlīs commūne genus populōrum
tē annōs ad multōs vīvere, cāre, volō.

XI

Cum Dēsīderiā mox stēllārum tenus īre
esset perdulcis rēs mihi, cāra mea.

XII

Haec nēmō cūrat mea carmina plēna dolōre
nec cūrat versūs stultōs ubi multa canuntur
dē Dēsīderiae cunnō mihi saepe remōtō;
quid dīcam cārī? male pangō carmina certē
māvultis nūgās puerīlēs atque pudīcās.

XIII

Cūr dīcam nūgās dē cunnō saepe rogātur:
quod laetor paucum, trīstia menda fugant.

XIV

Magnī sunt sēnsūs quōs saepe vidēris habēre,
estne puer melior cui melior sit amor?

XV

Sat doleō semper cunnum mortemve putāre
quid dīcam vōbīs? Sumne pusillus homō?


XVI

Dīxit "nōn" populus, laetor quia Rentius exit;
dīxit "nōn" populus, nunc timeō quid erit.

No comments:

Post a Comment