Sunday, 18 December 2016

I

Es mea lūcidior glaciē pulchella virāgō

tam splendēns corpus quam tibi curta coma.

II

Nē pereās ōrō, iuvenis taciturnaque virgō,
nōndum coepistī vīvere laeta parum
aegrōtās valdē; bis Tartaream regiōnem
vīdistī moriēns post tria colla canis.


III

Cūr mammae tumidae semper sunt causa furōris?
Num tū mātris egēs? ūbera parva volō.

IV

Ēn tibi cor miserum, vellem tē semper amāre
mē, puerum stultum, dulcis amīca mea.


V

Cūr nōn vīs mēcum tū cāra loquī nisi paucum?
Nunc ubinam foedus quod tibi molle latet?


VI

Nōn valeō pondus lacrimōsum ferre dolōris,
alte pater, quaesō salvā mihi, Iuppiter, illam,
nōn ea vīxit adhūc; iuvenis moriētur amīca
nī tū, summe deus, manibus cordis mala tollēs:
fulgure tū subitō lūstrā vestīgia rāra
cuius iam sēnsit magnum nimiumque dolōrem.
S
īdera nōn videō neque lūnae lītora vasta:
caecus eam comitor miseram noctū sine mētā.
Nox obscūra venit caelumque replētur abyssī
nigrōris, lūmen poteris tū reddere tantum,
nam sine lūce tuā nēmō superesse valēbit.

VII

Lūx sōlis, fūgit tenebrae veniunt, mea parva,
nē timeās cantō carmina vāna tibi;
fortior ut videar dīcō nihil esse timendum
sed pavidus lābor dum tua crūra cadunt.

VIII

Omnēs nascuntur sōlī sōlīque perībunt,
aeternē vītae nōn superesse licet.


IX

Turpēs rēs ēgī Dēsīderiaeque puellae
ēlīnxī cunnum dum gemit illa rubēns.

X

Omnia vīs cupidē; careō iam sanguine plānē,
cūr adeō vēnās sūgis avāra meās
?

No comments:

Post a Comment