Saturday, 21 May 2016

TŌBIAE SAVELLIĪ PRĪSCĪ PRAEFECTĪ NOSTRĪ EPITAPHIUS 
Sīve obsequium Līviō Bruniō poētae

Nōverat is semper mundum nōbīs alium esse

et vērē voluit tempore cuique dare;
prīmus erat cīvis, vertex nostrae regiōnis
sed fuit huic hominī pauperis ipsa via,
nec, scōpārius hic, reputāvit difficilem esse:
ēius mūnus erat, dēseruitque putus
.

No comments:

Post a Comment